Yine Kar Zamanı

Ocak 16, 2012


Bugün İstanbul’a yılın ilk karı yağdı. Yaklaşık 1 saatte yerler, ağaçlar, çatılar bembeyaz oldu. Manzara eğer sıcacık evinizden izliyorsanız muhteşem.

Ama yoldaysanız ve evinize henüz ulaşamadıysanız soğuk havanın dışında kilitlenmiş trafik hiç de hoş olmasa gerek. Ya da zaten gidecek bir eviniz yoksa kar demek yaşamaya çalışmak demek.

Şimdi kalöriferin kenarında elimde sıcak çayımla dışarıyı seyrederken içimde şanslı olmanın ağırlığını taşıyorum. Soğuğu sevmediğimden kış mevsimi de mevsimler içerisinde en sevmediğim mevsim diyebilirim.

Küçüklüğümden itibaren havalar biraz soğuduğunda hastalanmaya başladığımdan ortaokula kadar dışarıda hiç kartopu oynamadım. Çünkü ne zaman kar yağsa ben hasta oluyordum. Cam kenarında oturup arkadaşlarımın kartopu oynamalarını ve kardan adam yapmalarını izlerdim.

Annem arkadaşlarımla oynayamadığıma üzülmeyeyim diye bir kabın içerisinde kar getirirdi. Ben de eriyinceye kadar yuvarlaklar yapar dururdum. Ortaokul zamanı ilk kez dışarıda kartopu oynayınca nasıl yuvarlayacağımı bilememiştim. Durup durup yumuşak karlara atladım durdum.

Birkaç yıl önce yine karlı ve ayaz olan bir gecenin sabahında buzlanmış mermer merdivenden inerken kayıp şiddetli bir şekilde düşmüştüm.

2 ay boyunca lastik bir simidin üstünde oturmak zorunda kalmış ve bu sürede oldukça ağrı çekmiştim. Defalarca karda yolda kaldım. Anlayacağınız kış mevsimi ile ilgili pek iyi anılarım yok. Zaten kış kayak sevenlerin dışında herkes için eziyet.

Doğaya karşı gelinmez ama ben kış mevsimini asla sevemeyeceğim…

2 Yorum

  • Burçin Ocak 17, 2012, 6:54 am

    Pınar,
    bizim İstanbul’dan bir foto koysana neresi burası?

  • Alper Ocak 17, 2012, 10:34 am

    Dünden bir sürü foto mevcut ama İstanbul’un hali içler acısıydı. Bu fotoğraf şimdi güzel olmuş. Yazı da tabi.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.