İlk Değil Ama İlkbahar

Mart 21, 2012


Ben sonbaharı severim. Havasını, doğanın görüntüsünü…Bunu sonbaharda doğmama bağlıyorum kendimce. Ama her sene ilkbaharın gelişi beni çok mutlu eder. Genelde soğuk, yağmurlu, hatta ara ara karlı geçen kış günlerini sevmiyorum. Bütün kış kalın kıyafetler, kapalı yerlere tıkılmış bir hayat ve İstanbul’un kabusa dönen trafiği kış mevsimini sevmemem için oldukça haklı gerekçeler değil mi?

Bugün hava güneşli. Uzun zamandır tam güneş açıyor derken başlayan keskin soğuklardan dolayı bahar hiç gelmeyecek diye düşünmeye başlamıştım. Sonunda güneş açtı. İnce bir gömlek ve yine ince bir mont giydim. Ama en güzeli evden çıktığımda apartmanın bahçesindeki ağaçlarda açan küçük beyaz çiçeklerdi. Şehir yaşamında baharın habercileri olan çiçek açmış ağaçları tek tük görebiliyorsunuz. Otoparka ilerlerken yüzümde gülümseme belirdi.

Ben aslında nar çiçeğini severim. Canlı rengiyle ben baharda açarım diye bağırır sanki. Kış aylarında çok fazla dışarıda gezemediğimden ve çok sevdiğim sahilden mahrum kaldığımdan oksijene hasret kalırım aylarca. Çabuk hastalandığımdan soğukta dışarıda fazla vakit geçiremem. Bu sabah baharın geldiğini hissedince açık havada nerelere gidebileceğimle ilgili planlar yapmaya başladım bile. Bahar benim ruhuma da gelir. Daha neşeli daha enerjik olurum, daha olumlu düşünmeye başlarım. Sanki bahar gelince daha az sorun çıkar hayatımda.

Eğer aşık değilsem her baharda aşık olacağımı düşünürüm bir şarkı sözündeki gibi. Çimlerde yürümek isterim, deniz kenarında oturmak, bütün bir hafta sonu eşofman ve spor ayakkabı giymek…Bahar aylarında kıyafetlerim bile daha renkli olur. Hep bir aktivite içerisinde olmak isterim. Kullandığım parfüm bile hafif çiçek kokulu olur.

Bahar bana iyi gelir iyi…

Yorum Yapılmamış

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.