Bahar Gelme Üstüme!
HAYATIN İÇİNDEN / Mart 9, 2016

  Cemre düştü havaya, toprağa, suya… Hava ısınıyor, çiçekler açmaya başladı. Daha ince ve renkli kıyafetlerimiz. İçimiz kıpır kıpır.  Ruhumuz uyanmaya başladı. İçimizde aşk çanları da çalıyor derinden derinden… Can Dündar ne güzel dile getirmiş. Bahar Gelme Üstüme! Bahar, yalvarırım çek git işine! Salma üstüme çiçeklerini, …aklımı çelme! Her sabah çimenlerin çiyden ürpererek uyanıyor bahçemde sonra güneşle oynaşıp tütsülenmiş gibi buğulanıyor. Ne zaman sokağa çıksam badem ağaçları salkım saçak çiçek… Kavaklar kıpır kıpır, ıslık ıslığa meltem… Kırda dayanılmaz bir kekik kokusu, toprakta türlü çeşit börtü böcek… Yapma bunu bana bahar, Böyle üstüme gelme… Zaten damarlarıma zor zaptediyorum kanımı… Çoktan cemreler düşmüş beynime, yüreğime… Kalbimin buzları erimiş. Göğüs kafesimde ne idüğü belirsiz bir kıpırtıyla geziyorum nicedir… Bir de sen çıldırtma beni… Krizdeyim ben… tembelliğin sırası değil, uyamam sana… Al git serçelerini sabahlarımdan, çağlalarına, kokularına hakim ol. Meltemlerine söyle, deli gibi ıslık çalıp sokağa çağırmasınlar beni… Bulutların üşüşmesin başıma… Girme kanıma benim… …yoldan çıkarma… Sen ki en cilvelisisin mevsimlerin, afrodizyakların en etkilisi, Sevdanın suç ortağısın. Kıyma bana…! Biliyorum çünkü, yine kandırıp yeşillendireceksin aşka; gövdemi azdırıp sonra birden çekip gideceksin. Tam kanım kaynamışken sana, toplayıp allarını morlarını, beni bir kuraklığın ortasında terk edeceksin… O iple çektiğim ışığın, dayanılmaz olacak o zaman… Ne o…