Gönül Yorgunluğu
HAYATIN İÇİNDEN / Ekim 18, 2011

     Depresyon… Hemen her gün birilerinden duyduğumuz çağın nezleden yaygın bir hastalığı oldu . O kadar yaygın ki gazetelerde ,televizyon kanallarında ,bir çok internet sitesinde depresyon konusu işleniyor. Hatta şarkı sözlerine bile girmeye başladı. Göksel’in meşhur şarkısında depresyondayım unutuldum,aldatıldım,sevgilimden ayrıldım çok yalnızım diyor. Depresyon uzun süren derin üzüntü hali, isteksizlik, durgunluk, karamsarlık, kendini değersiz ve önemsiz hissetme,hatta intihar düşüncesi ve girişimi gibi belirtiler gösterir. Biyolojik olarak da aşırı uyuma, az uyuma, iştahsızlık, aşırı iştah, kilo alma, aşırı kilo kaybı gibi belirtileri vardır. Kimi insanda bu durum yaşantısındaki kemikleşmiş sorunlardan ya da karakterindeki güçsüzlükten dolayı kalıcı durumdadır. Kimi insanda bir olay karşısında dönemsel olarak baş gösterir. Hamilelik-lohusalık , sevilen birini ölüm ya da ayrılık nedeniyle kaybetmek, işsiz kalmak, ağır bir hastalık geçirmek, aileden gelen kalıtsal etkiler,menopoz-andropoz, ülke değiştirme gibi yeni yaşam başlangıçları , uyuşturucu madde kullanımı gibi pek çok sebep sayılabilir. Çevremde kendim de dahil olmak üzere bir çok insanın mevsim değişikliklerinde dönemsel olarak hafif depresyonun yaşadığını görüyorum. Öylesine kanıksadık ki bu durumu keyifli, huzurlu insanlar gördüğümüzde garipsemeye başladık. Hatta bir çoğumuz da içten içe vay be ne kadar mutlu görünüyor deriz mutlu değil mutlu görünüyor. Anadolu’da depresyona gönül yorgunuğu derlermiş. Depresyon kelimesinin o soğukluğunun karşısında bu söylem ne kadar…