Bilardo Topları
HAYATIN İÇİNDEN / Mart 13, 2016

İçime dalga dalga kasvet yüklediÄŸinden ayrılık ÅŸarkıları dinlememeye,  ayrılık ÅŸiirleri, romanları, hikayeleri okumamaya çalışırım. Ben genelde mutlu son ile biten aÅŸkların sevincini hissetmek isterim hep.  Ama sanırım acı olmayınca ilham da az uÄŸruyor sanatçı ruhlara. Genelde Ãœmit YaÅŸar OÄŸuzcan’ın ayrılık, aÅŸk acısı ÅŸiirleri içimi karartmadan o duygulara ortak edebiliyor beni. Bir de Murathan Mungan’ın Bilardo Topları ÅŸiiri… Ayrıldığımız gündü. Mutfaktaydık, buzdolabının yanında, kapısı açıktı, Her ÅŸey bambaÅŸka görünüyordu yüzüne vuran o soÄŸuk ışıkta “Biliyor musun” dedin. “Sen neye benziyorsun biliyor musun?” Epeydir aradığın bir ÅŸeyi bulmuÅŸ olmanın hem sevinç, Hem keder veren gizli bir an için bulandırmıştı yüzündeki tedirginliÄŸi, kırgınlığı. Sis ışığa çıkmıştı. Sonra yavaşça çevirip başını yüzüme baktın kuyuya düşmeye benzeyen derin bir korkuyla. “Neye?” dedim, yan yanayken yaÅŸadığımız ayrılığın adını sorar gibi, “Neye?” “Bilardo toplarına.” “Neden?” dedim. “Yazgını hep baÅŸkalarının ıstakalarının insafına bırakıyorsun da ondan…” Bir uçurum gibi derinleÅŸen sessizlik o an baÅŸlamıştı bile bizi birbirimizden uzaklaÅŸtırmaya. Beni terk etmeden önce yaptığın son konuÅŸma oldu bu. Sonra iki arkadaşım geldi, birinin omzunda aÄŸladım, hangisiydi ÅŸimdi hatırlamıyorum. Sonra birlikte baÅŸka bir kente gittik, Anlarsın ayrılığın ilk günlerinde o eve katlanamazdım, Sonra ben baÅŸka aÅŸklara, Sonra baÅŸka evlerin duvarlarına baÅŸka takvimler astım. Åžimdi ne zaman birinden ayrılsam ıstakaların sesi patlıyor…